Opłata od apelacji i skargi kasacyjnej w sprawie z zakresu prawa pracy

W poprzednim poście pisałam o opłacie sądowej od pozwu. Przypomnijmy – kwestię tę reguluje m. in. art. 35 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych:

Art. 35 ust. 1. W sprawach z zakresu prawa pracy pobiera się opłatę podstawową w kwocie 30 złotych wyłącznie od apelacji, zażalenia, skargi kasacyjnej i skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Jednakże w sprawach, w których wartość przedmiotu sporu przewyższa kwotę 50 000 złotych, pobiera się od wszystkich podlegających opłacie pism procesowych opłatę stosunkową.

Pozew to pierwsze i zasadnicze pismo procesowe, które rozpoczyna proces w sądzie pierwszej instancji. Może się oczywiście zdarzyć, że strona niezadowolona z wyroku będzie chciała wnieść apelację (od wyroku sądu pierwszej instancji) i skargę kasacyjną (od wyroku sądu drugiej instancji, jeżeli skarga kasacyjna w danej sprawie przysługuje). Jakie wówczas opłaty nakazuje uiścić  art. 35 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych?

Pracodawca bądź pracownik wnoszący apelację lub skargę kasacyjną w sprawie, w której wartość przedmiotu sporu przed sądem pierwszej instancji nie przekraczała 50.000 złotych, powinien uiścić opłatę sądową w wysokości 30 zł.

Natomiast w przypadku gdy wartość przedmiotu sporu przed sądem pierwszej instancji przekracza 50.000 złotych, zgodnie z bieżącym orzecznictwem Sądu Najwyższego (tak, tak, sądy i prawnicy mieli z tym problem) pracodawca lub pracownik wnoszący apelację bądź skargę kasacyjną powinien uiścić 5-procentową opłatę stosunkową od wartości przedmiotu zaskarżenia, jednak nie mniej niż 30 złotych i nie więcej niż 100.o00 złotych.

Co to jest wartość przedmiotu zaskarżenia?

Najprościej mówiąc, wartość przedmiotu zaskarżenia to kwota, którą kwestionuje osoba wnosząca apelację lub skargę kasacyjną. Możliwe są dwa warianty:

  • wartość przedmiotu zaskarżenia jest równa wartości przedmiotu sporu przed sądem pierwszej instancji – jest tak np. w przypadku gdy sąd odmawia uwzględnienia żądania w ogóle (czyli oddala powództwo) i powód kwestionuje tę decyzję w całości – wówczas jako wartość przedmiotu zaskarżenia trzeba wskazać całą kwotę, której żądano w pozwie
  • wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż wartość przedmiotu sporu przed sądem pierwszej instancji – jest tak np. w przypadku gdy sąd uwzględnia żądanie tylko w jakimś zakresie (czyli zasądza część żądanej kwoty), zaś powód kwestionuje tę decyzję jedynie w odniesieniu do kwoty nieuwzględnionej – wówczas jako wartość przedmiotu zaskarżenia trzeba wskazać tę właśnie kwotę, która jest różnicą pomiędzy wartością przedmiotu sporu a sumą zasądzoną przez sąd

W obu przypadkach punktem wyjścia dla obliczenia opłaty stosunkowej jest podana w apelacji lub skardze kasacyjnej wartość przedmiotu zaskarżenia.

UWAGA! Obliczając opłatę stosunkową możemy uzyskać „ogonek” w postaci niepełnej złotówki. Wówczas należy zawsze zaokrąglić taką końcówkę w górę do pełnego złotego.

Zilustrujmy działanie tych zasad na przykładach:

Przykład 1

Pracownik wniósł pozew o zapłatę 50.678,35 złotych. Kwota ta stanowi wartość przedmiotu sporu. Sąd pierwszej instancji oddalił wszystkie żądania pracownika. Dla celów apelacji wnoszonej przez pracownika wartością przedmiotu zaskarżenia jest cała kwota 50.678,35 złotych, a opłata stosunkowa wynosić będzie 2.534 złote.

Przykład 2

Pracownik wniósł pozew o zapłatę 50.678,35 złotych. Kwota ta stanowi wartość przedmiotu sporu. Sąd pierwszej instancji uwzględnił żądania pracownika o wartości 30.000 złotych. Dla celów apelacji wnoszonej przez pracownika wartością przedmiotu zaskarżenia jest kwota 20.678,35 złotych (=50.678,35 – 30.000), a opłata stosunkowa wynosić będzie 1.034 złote.